تنهايي يه عاشق
اگه میشه منو با اسم عشق پاک تو وب خودتون به جای اون عشق تلخ لینک کنید .
به منم دوباره بگید با چه اسمی لینکتون کنم البته تو اون وب بهم بگید .
ديگه تو اين وب كاري ندارم
هركي نظري حرفي داره بياد تو آدرس جديد .
خداحافظ reko ، خداحافظ عشق تلخ و خداحافظ عشق كهنه و قديمي .
باید بگم که من میخواهم آدرس وب عوض کنم .
نه بخاطر اون تهدید نه ! مطمئن باشید .
این وب مال خودم میمونه و دست نخورده تا آخر عمرم نگهش می دارم و به کسی هم نمی دمش .
اما برای اینکه گذشتم و فراموش کنم و با عشق جدیدی که می کارم راحت تر زندگی کنم ،
مجبورم این وب بزارم و برم .
مطمئن باشید دیگه اونجا اینقدر غمگین نمینویسم .
از عشق نو پاک مینویسم و به همه میفهمونم که عشقی هم وجود داره که موجب شادی وخوشحالی باشه .
خیلی سخت که بخواهم گذشتم و بزارم وبرم خیلی سخت که با گذشته خداحافظی کنم .. اما !!
هر وقت تونستم آمادش کنم آدرس و براتون میزارم .
میدونم که تنهام نمیزارید و اونجا هم فراموشم نمیکنید .
دلم ميخواهد اين و بدوني و بفهمي ، كه اينجا www.reko.blogfa.com (عشق تلخ) حالا ديگه شده پناهگاه من ،شده جايي واسه ي تنهائيام ، جايي واسه ي درد و دل كردنم ،جايي واسه اشك ريختنم ،واسه ي ...
حالا چه با تو چه بي تو !!! .
من ديگه اينجارو نميخواهم از دست بدم . حالا اين دوستام شدن غمخوار من .
اما به جاي تو !!!
ميفهمي ؟؟؟ نه ،نميفهمي .
من اين دوستارو ، اين كلبه ي تنهائي رو ، اين web، اين عشق تلخ سه سال طول كشيد تا بدست آوردم .
درست همون سه سالي كه تو رو از دست دادم . من اينهارو به جاي تو گرفتم ، اين ها گوشه اي از جاي خالي تو رو واسم پر مي كنند !!!
پس ديگه از دستشون نميدهم .
من اين وبلاگ و اين عشق تلخ و كلبه ي تنهائيمو ، سنگ صبورم و به هيچكس نميدهم .
نمي گم اين وبلاگ خيلي با ارزش يا ... اصلا هم نميخواهم بزرگنمايي كنم . نه به خدا !!!
اما واسه من خاطرات و زنده ميكنه ، به من آرامش ميده .
پس با هيچ چيز عوضش نميكنم .
با همتونم ، به همه دارم ميگم ، حتي خود تو ! ميفهمي ؟
پس ديگه تو نظراتون به من نگيد وبلاگ و واگذار كنم ! اين محال .
من بخاطر اين وبلاگ ، به خاطر اين آدرس ، به خاطر عشق تلخ ، به خاطر reko عزيز ترين كسي و كه داشتم از دست دادم .
با قطره قطره خونم مينويسم و با تمام جونم اون پست ميكنم .
پس فكرشم نكنيد .......
البته من منظورم فقط به بعضي از دوستان محترم كه خيلي با مرام اند و به من لطف دارند بود!!!!!!!!....
دلي دارم در آتش خانه كرده ميان شعله ها كاشانه كرده
پريشانم پريشان روزگارم من آن سرگشته ي هجر نگارم
دلا تا كي اسير ياد ياري ز هجر يار تا كي داغداري
ز هجرت روز و شب فرياد دارم ز بيدادت دلي نا شاده دارم
چرا اي نازنينم بي وفائي دما دم با دل من در جفايي
اگه ميخواهين بدونيد داستان از چه قراريه به ادامه ي مطلب يه سري بزنيد .
اگر مانده بودي تو را تا به عرش خدا ميرساندم
اگر مانده بودي تو را تا دل غصه ها مي كشاندم
اگر با تو بودم به شب هاي غربت كه تنها بودم
اگر مانده بودي زتو مي نوشتم تو را مي سرودم
مانده بودي اگرنازنينم زندگي رنگ وبوي دگرداشت
اين شب سرد و غمگين غربت با وجود تو رنگ سحر داشت
با تو اين مرغك پرشكسته مانده بودي اگر بال وپرداشت
با تو بيمي نبودش زطوفان مانده بودي اگر همسفر داشت
هستي ام را به آتش كشيدي سوختم من ،نديدي، نديدي
مرگ دل آرزويت اگر بود مانده بودي اگر،مي شنيدي
با تو دريا پر از ديدني بود شب ستاره گلي چيدني بود
خاك تن نشسته در موج باران در كنار تو بوسيدني بود
بعد تو خشم دريا و ساحل بعد تو پاي من مانده در گل
مانده بودي اگر موج دريا تا ابد هم پر از ديدني بود
با تو و عشق تو زنده بودم بعد تو من ، خودم هم نبودم
بهترين شعر هستي را با تو مانده بودي اگر مي سرودم
هستي ام را به آتش كشيدي سوختم من ، نديدي نديدي.............
نگاه كن كه غم
درون ديده ام
چگونه قطره قطره آب مي شود
چگونه سايه ي
سياه سركشم
اسير دست آفتاب مي شود
نگاه كن تمام هستيم
خراب مي شود
شراره اي مرا به كام مي كشد
مرا به اوج مي برد
مرا به دام مي كشد
نگاه كن تمام آسمان
پر از شهاب مي شود
نگاه كن من از ستاره سوختم
لبا لب از ستارگان شب شد
چو ماهيان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چين بركه هاي شب شدم
رفتي از اين آغوش چه راحت
و باز منم تنها و خاموش چراغم
چه بي اعتنا رفتي از پيشم
نفهميدم حس من واست يه تفريح
تو كه ميدونستي وجود تو ترك درد هاست
تو ميدونستي نبود تو مرگ فرداست
ولي آروم آروم زير بارون داغون
قدم ميزنم و تو هم شادي با اون يارو
سر و پا گوش بودم وقتي كه تو داشتي حرفي
حالا كه بهت نياز دارم گذاشتي رفتي ؟
باشه منم ميزارم رگ گردن و كه رفتم و ديگه بر نميگردم
ولي روزي رو ميبينم كه يارت سير از تو و يكي ديگه از كنارت ميره
به هر دستي كه بدي ميگيري از همون دست
اين نفرين من نيست ؟ بازي زمونست
اون ميخواهد كه دل تو با حرفاش آب بشه
صبر كن ، بزار يه كمي يخ هاش آب بشه !
وقتي ميفهمي چه كسي پشت و رو بند
كه به احساست بزنه يه مشت كوبنده!
چقدر باهات حرف دارم و چقدر خرابم
كاش لا اقل بودي و ميدادي يه خط جوابم
تو كه هي ميگفتي تا ته خط باهام هستي
چرا رفتي و با درد دست و پاهام بستي
چرا ها ..به خدا تا به من حرفي
نزني نميرم تو چرا واقعا رفتي
لا اقل يه چيزي بگو ، بگو دوست نداشتم
بگو از خدام بود كه تو شب و روزت نباشم
يعني قصدت از اول اين بود كه با من نموني ؟
حرف بزن تو كه اينقدر نامرد نبودي !!!
هه.. چي ميگم اون ديگه نيست پيشم
چشم ، تو اين امتحانم بيست ميشم
كابوسي تو سينه نفس و حبس ميكنه
ميبينم يكي ديگه تنت لمس ميكنه
داره تنم ميلرزه ........
واسه ي نوشتن ادامه ي خوابم حتي قلم ميترسه
ختم كلام رفتي از اين آغوش چه راحت
و باز منم تنها و خاموش چراغم
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد ،
چون کبوتر لب بام تو نشستم ،
تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم .
باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم ،
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم ،
حذر از عشق ، ندانم ، ندانم .
اشکی از شاخه فرو ریخت ،
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت !،
اشک در چشم تو لرزید ،
ماه بر عشق تو خندید .
یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم ،
پای در دامن اندوه کشیدم ،
نگسستم ، نرمیدم .
رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگرهم ،
نه گرفتی دگر از عاشقی آزرده خبر هم ،
نه کنی دیگر ازآن کوچه گذر هم ...! .
بی تو اما ، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم ...!!!
به چه حالي .......؟؟؟
سلام يكي يه دونه ي خودم ، تو كه نموندي وقتي خنده رو از رو لبم پروندي !
چشاتو وا كن ، يه نگاه به اطرافت بندازو منو ببين ، ببين كه دنيام سياه شده .
بدي زياد كردي بهم اما يه لحظه هم به فكر تلافي نيفتادم .
ميدوني زيادي عاشق بودم و توهم خود خواه شدي از عشق من .
آره تو مغرور بودي و هيچ وقت سعي نكردي منو بفهمي ! لعنت به اون نگاهات كه هميشه بازندشونم
حتي حالا كه هي سعي ميكنم ازشون متنفر باشم !!!
ميخواهم حرف بزنم ، ميخواهم از تنهائيام برات بگم ، برات بگم كه چقدر سخت ،عاشق يكي باشي اما اون سر كارت بزاره ! خيلي بد هي پيش خودت برنامه بريزي و يكي بياد پايه هاي زندگي تو از ته خراب كنه .
تمام دنيام تاريك و سرد شده .
بچه كه بودم تو داستانها اين جمله رو زياد ميديدم اما معنيش نمي دونستم ، اما تو خوب يادم دادي كه چطوري زندگي يكي تاريك و سرد ميشه .
غم اومد ثانيه هارو غم گرفت زندگي هم مارو دست كم گرفت
غم اومد با دستاي خاكستريش هرچي داشتم همه رو ازم گرفت
همه ي زندگي من خودت بودي وگرنه من هيچي جز تو نداشتم ، هيچي ...!
چرا دلت از جنس سنگ بود ؟ چرا اينقدر ازم فاصله گرفتي ؟ مگه من چيكارت كرده بودم ؟
چطوري دلت اومد من كه بهت كمتر از گل نگفتم و هميشه غرورم و زير پاهات گذاشتم تنها بزاري ؟؟؟
وقتي مي شد دل و به پنجره دوخت يا مي شد چشمارو به جاده فروخت
هيچكسي سراغ مارو نگرفت هيچكي دلش براي ما نسوخت
بي انصاف دلم برات تنگ شده ، حالا كه نيستي دردم و به كي بگم ؟
آخ خدا چه لحظه اي بود اون لحظه اي كه زندگيم پر از شادي شد ... اما چقدر سخت بود وقتي سكوت و تاريكي جاش و پر كرد .
ديگه نمي تونم ببينمت ، ديگه مال من نيستي ، ديگه نمي تونم عاشق بشم اما عشق هميشه به ياد دارم .
حالا كه قلب همه سنگ شده حالا كه پاي دلت لنگ شده
رو به آسمون كنه بهش بگو آي خداااااا دلم واسش تنگ شده
در مانده ام و شکسته بالم بی تو
تقویم اگر به نو شدن دلخوش بود
من کهنه ام و گرفته حالم از تو
..........................................................................................................
۲- هر روز که در حال عبوریم از هم
دلواپس حرف های زوریم از هم
تا کی خودمان را به نفهمی بزنیم
باید بپذیریم که دوریم از هم
........................................................................................................
۳- این جا دل عاشقان پر از پول و زر است
آن جا جگر عاشقان شعله ور است
ای وای بر این شهر که در غربت آن
عاشق ز معشوق خود بی خبر است
........................................................................................................
۴- شهر آئینه وار میشود با یک گل
پروانه تبار میشود با یک گل
گفتند نمیشود ولی میبینید
یک روز بهار میشود با یک گل
.......................................................................................................
۵- دل بی تو درون سینه ام میسوزد
غم از همه سو راه مرا میبندد
امسال بهار بی تو یعنی پائیز
تقویم به گور پدرش می خندد
........................................................................................................
بزرگتر که شدم ،گفتم جهان خیلی بزرگ ،کشورم عوض می کنم .
به سن نوجوونی که رسیدم ، گفتم کشورم خیلی بزرگ شهرم عوض می کنم .
مدتی که گذشت با خودم گفتم شهرم خیلی بزرگ ،محلمون تغییر می دهم .
به سن جوونی که رسیدم گفتم خانواده ام تغییر می دهم ،و آخر همه گفتم خودم را تغییر می دهم .
حالا که خودم میبینم فهمیدم اگر اول از خودم شروع می کردم می توانستم جهان رو هم دگرگون کنم !!!
نزار بمیرم تو این سیاهی ، نزار تلف بشم تو این دو راهی .
بازم من دوباره تنها شدم ...
اسیر بازی هات شدم ، این که دیگه تقصیر من نبود !!!
تو لایق من نبودی چطور دلت اومد با این دل تنها و غریب من بازی کنی ؟
الهی که اون بشه بانی در به دریت ، برو دیگه نمی خواهم پیشم بمونی ..برو دیگه بسه اینقدر عذابم نده !
آره خسته است این دل صاحب مورده ی من...
اما ...
اما اگه صداش در نمیاد ، بدون ..که قبلا واسه تو مرده !
آره عزیز میدونی دردم چیه ؟؟؟
این که من ساده بودم ، که تو رو می خواستم
من واسه خواستنت همش از این و اون تو سری میخوردم .!
آخه من که وجودم و واسه ی تو می زاشتم ! تو چطوری دلت اومد بری و من و تنها بزاری ؟
الهی بکشی از سختی زمونه ، الهی تو حسرت خوشی بمونی ،
میدونم هر چی بگم فایده نداره . آخه باید بدونی دیگه توی زندگی من جایی نداری ...
آره ثابت کن ، ولی من که بدی نکردم ... برو ثابت کن اما من که گناهی نکردم !!!
آخه .. آخه جز تو من به کسی فکر نکردم ! حالا میگی برو می خواستی ترکم کنی ! .خیلی نامردی روزگار..
به گل نشوندی کشتیمو دیگه از چشام افتادی ...پس برو
ولی بدون از تو بریدم ....از تو بریدم .
ببخشید .............ولی برو گمشو
و آنگاه آفتابگردانی از گوشه ای طلوع کرد و به میان کار های ما سرک کشید
و ما هیچ ندانستیم آمدنش از کدامین سو بود ؟ !
می دیدیمش که هر روز از سحرگاهان یک جا می نشیند ، و بالا آمدن خورشید را نظاره می کند . و تا شامگاهان همچنان روی بر او نگاه می دارد و با او می گردد .
آنگاه تازه دانستیم که چرا به او می گویند ((آفتابگردان)) .!
و از آنجایی که خورشید در اسطوره ها نماد (( حقیقت )) بود ، آفتابگردان را نکو داشتیم ، و خواستیم تا با ما بماند و نشان ما باشد !! نه به آن نشان که خود را حقیقت بپنداریم ، و نه حتی به آن توهم که روی خود را به سوی حقیقت بدانیم ، بلکه تنها به نشان آرزویی که در سویدای قلبمان روئیدن گرفته بود
که : (( ای کاش می توانستیم آن گونه باشیم .))
و اگر غیر از این بود او هرگز نمی پذیرفت !
